De symbiotische wond van de alleen geboren tweeling: het gemis van samen
In een vorig artikel hebben we je al verteld dat je als alleen geboren tweeling vaak gans je leven onbewust op zoek bent naar iets, maar niet goed weet wat. Dat kan zich vertalen in AT’s die vaak verhuizen of die vaak van werk veranderen. Andere beginnen verre reizen te maken of zoeken andere dingen om dat gat te vullen.
We hadden je al verteld dat je niet enkel onbewust op zoek bent naar je ongeboren tweelinghelft maar vooral naar de symbiotische band die je in de baarmoeder gehad hebt. Dat laatste is iets waar we nog wat dieper op willen ingaan.
De symbiotische band in de baarmoeder
Een kindje ontwikkelt zijn ego (zijn eigen “ik bewustzijn”) pas rond zijn 3 jaar. Dit betekent dat als je met je tweelinghelft in de baarmoeder zat er geen “ik” en “jij” was. Jullie waren samen één. Je hebt een hele tijd dezelfde ruimte (baarmoeder) met je tweelingbroer/-zus gedeeld waar er voor jouw bewustzijn zelfs geen grens was tussen jou en je tweelinghelft. Dit was een volledig symbiotische band. De meest innige band die mogelijk is. Die band is nog sterker als de band tussen een moeder en haar kindje.
We moeten er dus geen tekeningetje bij maken wat voor een enorme impact dit heeft als deze band doorbroken wordt als je tweelinghelft sterft.
Herstellen van de symbiotische band
Die levenslange onbewuste zoektocht naar de tweelinghelft is eigenlijk een verlangen naar het herstellen van de symbiotische band die je in de baarmoeder ervaren hebt. Een ervaring die je natuurlijk op geen enkele manier kan herstellen, vandaar ook – vaak onbewust – een zoektocht naar iets dat je nooit zal vinden.
Dit kan zich uiten in het zoeken van voldoening zonder dat je die kan vinden, andere zijn hun heel leven lang op zoek naar hun ideale partner, een gevoel van zich niet heel voelen en niet weten waarom,… Dingen waar we later nog op terug komen.
Het gevoel van heel te zijn
Zoals ik al een paar keer schreef, stapte ik pas op mijn 47ste voor de eerste keer in een relatie. Bleek het ook direct mijn tweelingziel te zijn wat zich vertaalt in een relatie vol aantrekken en afstoten met regelmatig een relatiebreuk.
Voor de relatie had ik dat nooit beseft, maar ik voelde me niet heel. Als ik na de zoveelste relatiebreuk mijn hart bij mijn familie ging uitstorten, vertelde ik altijd dat ik me in die relatie voor de eerste keer in mijn leven “heel” voelde. Maar hoe leg je nu in hemelsnaam aan iemand uit wat het is om jezelf heel te voelen?
Dit inzicht is pas vrij recent gekomen en vormt ook de basis van dit artikel. Ik moet gewoon een ander woord gebruiken en dan ga je dit direct snappen. I.p.v. te zeggen dat ik me voor de eerste keer in mijn leven heel voelde moet ik het verwoorden als dat ik me voor de eerste keer in mijn leven samen voelde.
Als je de “over mij” pagina gelezen hebt, weet je dat mijn ouders alles gedaan hebben voor mij (en mijn broer en zus) maar dat ze me onbewust wel voor een stuk emotioneel verwaarloosden. In de middelbare school werd ik kei hard gepest en vond ik al helemaal geen emotionele ondersteuning bij leeftijdsgenoten. Ik had een handvol vrienden, maar geen enkele vriend waar ik zo close mee was om samen iets te gaan doen buiten de schooluren. Ik kan dit nu allemaal plaatsen en ga hier later ook veel meer over vertellen maar heb me eigenlijk heel mijn leven opgesloten. Een huismus in hart en nieren. Als ik thuis was, was ik content.
Tot ik dus mijn tweelingziel tegenkwam. Ik zou een website kunnen vullen enkel over tweelingzielen, maar gezien het hier over alleen geboren tweelingen gaat, ga ik dat niet doen. In het heel kort uitgelegd is een tweelingziel één ziel die in 2 verschillende lichamen reïncarneert, je deelt dus dezelfde zielsenergie. Niet iedereen is een tweelingziel en niet iedereen gaat zijn tweelingziel tegenkomen.
De band met uw tweelingziel is de meest intense band die je met iemand op deze aarde kan ervaren. Die kan je heel hard vergelijken met de symbiotische band die je in de baarmoeder ervaren hebt en zowat het enige wat die symbiotische band kan vervangen. En dat is exact wat ik ervaren heb.
Dit inzicht heeft me vele maanden gekost, maar eindelijk kan ik uitleggen wat me “heel” voelen betekent: voor de eerste keer in mijn leven was ik samen, had ik die “boezemvriend” (vriendin in dit geval) gevonden om alles mee te delen. Meer nog: de band met mijn tweelingziel was een soort vervanging voor de symbiotische band in de baarmoeder. En de band met mijn tweelingziel was ook het enige wat dit kan vervangen.
Dit inzicht heeft me een vorm van rust gebracht. Dankbaarheid dat ik dit mogen ervaren heb. En hoop ik dat dit artikel jou ook de nodige inzichten geeft om ook die rust te vinden. Dat je niet meer constant moet verhuizen, van job moet veranderen, de wereld moet rondreizen of wat dan ook. Hopelijk begrijp je nu ook van waar die interne onrust vandaan komt zodat je ook eindelijk de rust vindt die je mogelijk al vele jaren aan het zoeken bent.
