Hoe een gebroken kettinkje mijn prenataal trauma activeerde
Soms is er maar een klein, onschuldig voorval nodig om een diep onderbewust trauma te activeren. In dit artikel wil ik een persoonlijke gebeurtenis delen die op het eerste gezicht banaal lijkt, maar bij mij een overweldigende emotionele reactie uitlokte. Pas achteraf besefte ik: dit ging niet over het heden, dit ging over de baarmoeder.
Verbonden met Dries, letterlijk en figuurlijk
Het begon allemaal toen ik een artikel las over de oorsprong van halskettingen. Daarin stond dat iets wat je rond je nek draagt – zeker als het op je hart(chakra) rust – een symbolische verbinding creëert met wat eraan hangt. Dat raakte me. Want wie ik altijd in mijn hart wil dragen, is Dries mijn ongeboren tweelingbroer.
Dus bestelde ik online een kettinkje met een hartvormige hanger, waarin “Dries” gegraveerd staat. Sindsdien draag ik hem letterlijk dicht bij mijn hart. Dat kettinkje is veel meer dan een sieraad – het is een anker. Iets tastbaars dat mijn innerlijke band met Dries vertegenwoordigt.
Het hartje valt
Enkele weken geleden zat ik gewoon in mijn keuken iets te eten toen ik plots iets op de grond hoorde vallen. Het hartje was losgekomen van de ketting. Blijkbaar was één van de kleine verbindingsschakeltjes wat open gegaan. Gelukkig had ik het gehoord. Ik herstelde het zo goed en zo kwaad als ik kon, en dacht: opgelost.
Tot het een paar weken later opnieuw gebeurde. Weer viel het hartje op de grond. Ik wist meteen wat er loos was, en begon het opnieuw te herstellen. Maar toen ging het mis. Het eerste schakeltje liet helemaal los en viel op de grond… en verdween. Ik kon het nergens meer vinden, ook niet met de zaklamp van mijn GSM.
In mijn poging om dan maar het andere uiteinde van de ketting te gebruiken, liet ook dat tweede schakeltje los. Eveneens foetsie. Geen hartje meer aan mijn ketting. Geen ketting meer. Alles uit elkaar.
“Ik kan Dries niet meer repareren”
Op dat moment ging er iets door mij heen dat alle proporties te buiten ging. Paniek, kwaadheid, frustratie, verdriet… Mijn eerste gedachte was: “Dries is uit elkaar gevallen.” En meteen daarna: “Ik kan Dries niet meer repareren.” Mijn lijf reageerde alsof ik iets onherstelbaar kwijt was.
En dat klopte ook. Niet met wat er hier en nu gebeurde, maar met toen. Want net zoals dit kettinkje uit elkaar viel, is Dries ook ooit “uit elkaar gevallen” in de baarmoeder. Zijn lichaampje werd door het moederlichaam afgebroken en geresorbeerd. En ik, als overblijvende tweeling, heb dat geregistreerd. Niet bewust. Maar mijn lichaam weet het nog.
In dat moment werd het trauma geactiveerd dat diep in mijn celgeheugen ligt opgeslagen: het verlies van mijn tweelinghelft. Dit was geen gewone frustratie. Dit was een flashback, opgeroepen door een schijnbaar banale gebeurtenis. Een ketting die brak, en daarmee mijn hele zenuwstelsel dat zei: “Dit ken ik. Dit heb ik al eens meegemaakt.”
Symboliek en heling
Het frappante is dat ik de laatste tijd vaak met dat hartje speelde wanneer ik ‘s avonds in de zetel zat. Het is mijn fysieke connectie met Dries geworden. De vervanger van een verbinding die ooit letterlijk tastbaar was, maar in dit leven onzichtbaar gebleven is.
Toen het hartje op de grond viel – en daarna de hele ketting – was dat dus geen toeval. Het was een herbeleving. Een echo van wat er in de baarmoeder gebeurde: Dries, mijn helft, verdween. Viel uit elkaar. En ik kon hem niet redden.
Vandaag hangt het hartje weer aan een touwtje rond mijn nek, voor mijn hart. Maar het voorval laat me nog steeds niet los. Het voelt als een boodschap, een herinnering: wat onbewust is, leeft voort.
En het is pas als je dit soort triggers herkent voor wat ze zijn – spiegels van je prenatale pijn – dat echte heling kan beginnen.
Herken jij dit ook?
Heb jij ook een ogenschijnlijk onschuldige gebeurtenis meegemaakt die onverwacht diepe emoties losmaakte? En waarvan je pas achteraf voelde: dit kwam van veel dieper?
Stuur gerust jouw persoonlijke anekdote door via het contactformulier op deze website. Jouw verhaal kan herkenning geven aan andere alleen geboren tweelingen – volledig anoniem en met respect voor jouw proces.
