Waarom alleen geboren tweelingen zo vaak van job veranderen
Een alleen geboren tweeling (AT) herkent dit vaak: je start een job vol enthousiasme, je groeit er snel in… maar na een tijd voel je onrust, leegte, of het knagende gevoel dat je hier eigenlijk niet thuishoort. En voor je het goed en wel beseft, begin je alweer uit te kijken naar een andere job.
Veel AT’s vragen zich af: “Waarom wissel ik zo vaak van werk? Ligt het aan mij?” Het antwoord is: nee. Er zit een diepere reden achter. En die heeft alles te maken met wat een alleen geboren tweeling in de buik ervaren heeft — en vooral: verloren is.
De eeuwige zoektocht naar iets wat ontbreekt
De kern van het AT-zijn is het verlies van je tweelinghelft in de baarmoeder. Dat verlies laat een diepe imprint na. Veel alleen geboren tweelingen groeien op met een vaag, maar allesoverheersend gevoel van gemis, een zoektocht naar iets ondefinieerbaars. Die zoektocht vertaalt zich in het werkleven vaak in een constante honger naar iets dat vervullend voelt — iets dat de innerlijke leegte dempt.
Maar wat we zoeken, is geen nieuwe job. Het is een gevoel van heelheid.
Waarom een alleen geboren tweeling vaak van job verandert
Hieronder enkele dieperliggende redenen die verklaren waarom AT’s zelden lang op dezelfde plek blijven:
1. Het werk ‘klopt’ niet meer zodra je het onder de knie hebt
AT’s leren snel. Ze hebben een scherpe intuïtie, een sterke observatiekracht en zijn vaak bovenmatig verantwoordelijk. Daardoor beheersen ze een job vaak sneller dan gemiddeld. Maar net daardoor verdwijnt de uitdaging. En zonder diepe zingeving voelt het werk plots leeg.
2. Zin zoeken i.p.v. zekerheid
Veel AT’s willen niet zomaar een loonbrief. Ze willen een bijdrage leveren, iets betekenen, van binnenuit leven. Als een job niet in lijn ligt met hun ziel, dan voelt het als vervreemding.
“Ik wil niet gewoon werken — ik wil iets doen dat klopt.”
3. Identiteitsverwarring
Wie ben ik eigenlijk — los van mijn omgeving? AT’s hebben vaak van bij het begin hun identiteit gedeeld. Dat maakt het moeilijk om een stevige ik te voelen. In een job kunnen ze makkelijk opgaan in verwachtingen van anderen, tot het moment dat het innerlijk protest losbarst. Dan komt de realisatie: “Dit ben ik niet.” En volgt er een nieuwe richting.
4. Overlevingsschuld
Sommige AT’s dragen diep vanbinnen de overtuiging dat ze hun bestaan te danken hebben aan het verlies van hun broer of zus. Dat uit zich soms in sabotagegedrag. Net wanneer alles vlot lijkt te lopen, komt de twijfel: “Mag ik dit wel hebben?”
5. Energiegevoeligheid en HSP-zijn
Drukke kantoren, oppervlakkige gesprekken, onveilige werksferen… AT’s voelen spanningen sneller aan dan anderen. Wat voor collega’s als ‘gewoon werk’ voelt, kan voor een AT overweldigend zijn. Dat leidt tot uitputting, en vaak ook tot ontslag.
6. Bindingsangst — ook met werk
Zodra iets ‘veilig’ begint te voelen, komt bij veel AT’s een soort bindingsangst boven. Want veiligheid impliceert verlies. Dat hebben ze in de baarmoeder geleerd.
“Als ik me hecht, doet het straks weer pijn.”
Geen vlucht, maar een spiegel
Wat voor de buitenwereld lijkt op ‘jobhoppen’, is voor een alleen geboren tweeling vaak een innerlijk proces van zoeken naar zichzelf. Werk wordt dan een spiegel van de innerlijke staat. Zolang de wond van gemis, verlies of bestaansrecht niet wordt aangekeken, blijft ook het werk wiebelen. Want een job moet dan iets invullen wat eigenlijk vanbinnen ontbreekt.
Wat helpt?
- Bewustwording. Zie het patroon niet als fout, maar als een signaal.
- Innerlijk kindwerk. Verbind je met het deel van jou dat ooit verlaten is.
- Vertraag. Niet elke onrust betekent dat je moet vertrekken. Soms betekent het dat je naar binnen moet keren.
- Zoek zielsverbonden werk. Niet alles moet perfect kloppen, maar werk dat iets in jou voedt, heeft meer kans op duurzaamheid.
Tot slot
Als alleen geboren tweeling ben je onderweg naar iets dat je ooit gekend hebt: samenzijn, verbinding, heelheid. Werk is dan niet zomaar een bezigheid, maar een zoektocht naar wie je werkelijk bent — en waar je werkelijk thuishoort.
En misschien… is het antwoord niet een nieuwe job,
maar een terugkeer naar jezelf.
Herken je jezelf in dit patroon? Laat een reactie achter onder dit artikel, of deel het met iemand die misschien ook een alleen geboren tweeling is. Zo brengen we samen meer bewustzijn in de wereld.
